AX Medya

Ay Karanlık – Ahmed Arif

Ay Karanlık şiiri bölümümüzde sizlere, Ahmed Arif’in Ay Karanlık adlı şiirini yayınladık. Ahmed Arif, edebiyatımız için önemli isimlerden biridir. Ay Karanlık adlı şiiri de sevgi temasında incelenecek yapıda bir şiirdir. Aşıklar için önemli izler taşıyan bu şiir, halen popüler durumdadır.

Ay Karanlık – Ahmed Arif

Maviye/Maviye çalar gözlerin,
Yangın mavisine/Rüzgarda asi,
Körsem/Senden gayrısına yoksam
Bozuksam/Can benim, düş benim,
Ellere nesi?
Hadi gel,
Ay karanlık…
İtten aç/Yılandan çıplak,
Vurgun ve bela
Gelip durmuşsam kapına
Var mı ki doymazlığım?
İlle de ille/Sevmelerim,
Sevmelerim gibisi?
Oturmuş yazıcılar
Fermanım yazar
N’olur gel,
Ay karanlık…
Dört yanım puşt zulası,
Dost yüzlü,
Dost gülücüklü
Cıgaramdan yanar.
Alnım öperler,
Suskun, hayın, çıyansı.
Dört yanım puşt zulası,
Dönerim dönerim çıkmaz.
En leylim gecede ölesim tutmuş
Etme gel,
Ay karanlık…

Bu bölümümüzde Ahmed Arif’in Ay Karanlık adlı şiirini sizlerle paylaşmış olduk. Arif ile ilgili daha fazla şiire ulaşmak isterseniz, Ahmed Arif şiirleri kategorimizi ziyaret edebilirsiniz.

Yorum yapın