AX Medya

İsyanlı Sükût – Abdurrahim Karakoç

İsyanlı Sükût şiiri içeriğimizde, Abdurrahim Karakoç’un İsyanlı Sükût şiirini siz kıymetli okurlarımıza sunuyoruz. İsyanlı Sükût şiiri, başlığında bile bir tezatlık ortaya koyarak, okurun zihninde soru işaretleri oluşturmayı başarmaktadır. Bu nedenle biraz daha ayrıntılı okumayı gerektiren bir şiirdir.

İsyanlı Sükût – Abdurrahim Karakoç

Gitmişti makama arz-ı hâl için
‘Bey’ dedi, yutkundu, eğdi başını.
Bir azar yedi ki oldu o biçim..
‘Şey’ dedi, yutkundu, eğdi başını.

Kapıdan dört büklüm çıktı dışarı
Gözler çakmak çakmak, benzi sapsarı…
Bir baktı konağa alttan yukarı
‘Vay’ dedi, yutkundu, eğdi başını.

Çekti ayakları kahveye vardı
Açtı tabakasın, sigara sardı
Daldı.. neden sonra garsonu gördü
‘Çay’ dedi, yutkundu, eğdi başını.

İçmedi, masada unuttu çayı
Kalktı ki garsona vere parayı
Uzattı çakmağı ve sigarayı
‘Say’ dedi, yutkundu, eğdi başını.

Döndü, gözlerinde bulgur bulgur yaş
Sandım can evime döktüler ateş
Sordum: ‘memleketin neresi gardaş? ‘
‘Köy’ dedi, yutkundu, eğdi başını.

Yürüdü, kör-topal çıktı şehirden
Ağzına küfürler doldu zehirden
Salladı dilini.. vazgeçti birden,
‘Oyyy’ dedi, yutkundu, eğdi başını.

(Vur Emri)

Bu bölümümüzde sizlerle, Abdurrahim Karakoç’un İsyanlı Sükût adlı şiirini paylaşmış olduk. Eğer Karakoç ile ilgili daha fazla şiire ulaşmak isterseniz, Abdurrahim Karakoçkategorimizi ziyaret edebilirsiniz.

“İsyanlı Sükût – Abdurrahim Karakoç” üzerine bir yorum

Yorum yapın